تبلیغات
بالی برای پرواز - انجمنی های مطرود! (آسیب شناسی انجمن اسلامی دانشگاه تهران )

بالی برای پرواز

لاَ یُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَیْهَا مَا اكْتَسَبَتْ

 

انجمنی های مطرود! (آسیب شناسی انجمن اسلامی دانشگاه تهران )

 

نوع مطلب :این روزهای خاکستری (زندگی اجتماعی ،فرهنگی وسیاسی) ،

نوشته شده توسط:مریم کرداری

جای خالی

 طبق روال سالهای قبل دیدار جمعی از دانشجویان با رهبری انقلاب صورت پذیرفت ٰهرچندکه شاید این دیدارهای هر ساله غایبینی نیز داشته باشد اما باز جای شکرش باقی ست که بالاخره محفلی ست که دریک طرف آن دانشجویان یا به اصطلاح دانشجویانی هستند ودر طرف دیگر آن مقامات ومسئولینی، بویژه اینک که دیگر چند سالی ست حضور مسئولان در دانشگاه تبدیل به یک نماد شده است.اینچنین است که ناخودآگاه آخرین جملاتی که روزی سید محمد خاتمی در دانشکده فنی دانشگاه تهران درسال 83 بیان نمود برای انسان تداعی می شود. و از آن روز تا کنون دیگر کسی نتوانست به عنوان ریئس جمهور این شهامت را به خرج دهد، حتی به قیمت تهدید مخالفان بی ادبش هم شده از روبه رو شدن با مهمترین طیف جامعه شانه خالی نکند . هرچند که ماهیتا مقایسه دو رئیس دولت سالهای اخیر ایران نتیجه ای از پیش مشخص دارد ،اما سخن در باب رابطه ی سرد و غالبا تحکم آمیز مسئولین( بویِژه دولتیان) با دانشگاه در سالهای اخیر می تواند بسیاری از دلایل برای حاکم شدن فضای خموده و نامطلوب بر دانشگاهها بخصوص دانشگاههای مطرح کشور را قدری روشن کند .به نظر می رسد ادامه این روند برای آقایان دست کم دو نتیجه داشته باشد روی مثبت قضیه برای ایشان (دولت حاکم) این است که با پشت کردن به فضای دانشجویی فعلا از نگاههای پرسشگر این قشر و شنیدن مطالباتشان والبته دیدن مخالفان خود در امانند،اما روی منفی این ماجرا وقتی ست که دانشجویان را به عنوان بزرگترین قشر تاثیر گذار درجامعه با جمعیتی قریب به 4 میلیون نفر قلمداد نماییم نه صرفابه عنوان عده ای روشنفکر نما... که دراین صورت دکتر احمدی نژاد ویارانش قطعا میدانند که بهترین فرصت برای ایشان تبدیل به تهدید شده است. در این نوشتار اما، هدفم بیش از آنکه پرداختن به هزینه ها وفایده های توجه مسئولین به دانشگاه باشد. میخواهم به مهمترین غایب مجلس افطار بیت رهبری بپردازم واز آن رهگذر به آسیبهایی که چندیست این تشکل مقدس را احاطه نموده است.

 انجمن اسلامی دانشگاه تهران از آغاز تا...

سخن گفتن پیرامون بنیان اصیل و ریشه داری چون انجمن اسلامی جز با مداقه در تاریخچه وپیشینه آن صورت صواب ومدونی نمی یابد بنابراین باید گفت در اینجا بحث از یک تشکل یا گروه دانشجویی نیست که روزی برای دلایلی سطحی شکل گرفته باشد وروز دیگر هم به دلایلی مشابه رو به انحلال رفته باشد .انجمن اسلامی در اثنای اتفاقاتی که پس از شهریور 1320 در ایران رخ داد برای نخستین بار توسط دانشجویان اسلامگرای دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران در تقابل با اندیشه های مارکسیستی که آن زمان رو به بسط وترویج نهاده بود، ایجاد شد. پس از آن با تلاش افرادی چون مرحوم مهندس بازرگان به ثمر نشسته واز دانشگاه تهران به تمامی دانشگاههای ایران وحتی جهان صادر شدو نهایتا  با نقش گسترده ای که انجمهای اسلامی در ایران ودر خارج از کشور در پی ماجرای 16آذر سال 32 ایفا نمودند تبدیل به رقیبی قدر برای رژیم شده وبیش ازپیش محوریت یافت ،تا جایی که حتی در بین اصناف وقشرهای دیگر جامعه نیز انجمنهای اسلامی تاسیس و سرانجام پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان رکنی مهم در دست یابی به این پیروزی مطرح شدند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی درسال 57 وتشکیل دفتر تحکیم وحدت،انجمن های اسلامی بویژه در دانشگاه تهران اقدام به اعزام نیرو برای مقابله با تجاوز عراق نمودند . ازچهره های شاخص انجمن اسلامی دانشگاه تهران در این زمان می توان به شهید دکتر مصطفی چمران اشاره نمود. اما با پایان جنگ تحمیلی وبازگشت آرامش نسبی  شرایطی حاصل شد که در پی آن دفتر تحکیم وحدت انشقاق یافته وعلاوه براحزابی که در خارج از فضای دانشگاه شکل می گرفتند در داخل فضای دانشگاهها هم گرو هها و شاخه های مختلفی با پسوند وبدون پسوند اسلامی اما الزاما دانشجویی سر برآوردند که البته دیگر نتوانستند مانندگذشته تاثیر عمیقی بر روند اوضاع سیاسی اجتماعی جامعه خود داشته باشندحتی در مقاطعی سبب تشتت آرا وانحراف از اهداف اولیه انجمنهای اسلامی شدند ودر این میان تنهایک انجمن اسلامی در مجموع داشگاههای مطرح کشور باقی ماند که توانست خود را از طوفان حوادث مختلف که از نیمه دهه هفتاد آغاز شده وتا هم اکنون نیز ادامه دارد برهاند واز پرتگاههای افراط وتفریط جان سالم به در برد وآن نبود جز انجمن اسلامی دانشگاه تهران وعلوم پزشکی تهران واینک غایب بزرگ مجالس مهمی چون دیدار با رهبری...

در تمام سالیانی که از بدو تاسیس انجمن اسلامی دانشگاه تهران تا کنون گذشته است ومختصرا بدان اشاره شد این نهاد مقدس سعی داشته است همچون آینه ای بی زنگار کاستی ها وعیوب را از چهره جامعه خود بزداید وبدین منوال بوده است که قاعدتا ماهیتی منتقد یافته است والبته هیچ گاه  فراتر از چهارچوبهای مشخصش عمل ننموده اما همچون هر بنیان دیگری که اولا دایره مخاطبشان به گستردگی تمام جامعه است و ثانیا تنها مرجع دانشجویان برای پیوستن به جریان فعال دانشجویی ست نتوانسته است  از گزند آسیبها وصدمات مصون بماند ...

ادامه دارد



اصلاح طلب
بیست و پنجم مرداد 90 ساعت 23 و 47 دقیقه و 18 ثانیه
امیدوارم که ادامه این مطلب را بنویسید همین که جرئت کردید و پا به این وادی گذاشتید قابل تحسینه؛ به دلایلی معتقدم که در شرایط اسف بار کنونی نوشتن اینطور مطالب هم شهامت می خواهد و هم آزادگی، به هر حال ایکاش تمام مطلب را در یک پست می نوشتید تا بهتر بتوان درباره اش صحبت کرد
پاسخ مریم کرداری : سلام ،چون می خواستم همه، تمام مطلب رو بخونن از اطاله اش پرهیز کردم از طرفی مطالبی که در قسمت دوم می خوام بگم حداقل از نظر خودم خیلی مهمه ترسیدم اگر در ادامه همین مطلب بیارمش لطفش رو از دست بده ولی به هر صورت از نظرتون ممنونم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.