تبلیغات
بالی برای پرواز - بحران غذا

بالی برای پرواز

لاَ یُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَیْهَا مَا اكْتَسَبَتْ

 

بحران غذا

 

نوع مطلب :جغرافیا، قلمرو بودن(زندگی علمی) ،این روزهای خاکستری (زندگی اجتماعی ،فرهنگی وسیاسی) ،

نوشته شده توسط:مریم کرداری

بسیاری از صاحبنظران معتقدند که  در سالهای نه چندان دور آینده، شاهد فرارسیدن عصری خواهیم بود که به آن نام عصر غذا داده اند، این مطلب شاید در ابتدای امر چندان مورد اعتنا واقع نشود اما با کمی دقت و نیزبررسی وضع موجود حداقل درمورد کشور خودمان این مشئله می تواند تبدیل به یک زنگ هشدار جدی شود به همین خاطر در این نوشتار برآنم تا با استفاده از علم راهگشاه جغرافیا به اهمیت وضرورت توجه به این مطلب در کشور ایران بپردازم،  یکی از حوزه های جالب مورد مطالعه در علم جغرافیا شاخه ای به نام برنامه ریزی روستایی است . در این شاخه از علم جغرافیا روستا به عنوان محیطی که برقرار کننده ی نخستین ارتباط معنا دار انسان با محیط است مورد توجهه فراوان قرار می گیرد ،پس از آن روستا به عنوان محلی در نظر گرفته می شود که فعالیت عمده ی مردم در آن از نظر اقتصادی در ارتباط با زمین است یعنی همان کشاورزی  . بنابراین می توان گفت روستا مبدا ومنشا تولید غذا وسایر مایحتاج یک جامعه قلمداد می شود .با این مقدمه ی کوتاه میتوان به گزارشی مجمل از وضعیت فعلی روستاهای کشور وپس از آن به مبحث برنامه ریزی روستایی در ایران پرداخت. اولین نکته ی بسیار قابل تاملی که به نظر میرسد وجود فاصله بسیار زیاد بین محیطهای روستایی با محیطهای شهری ست مطلبی که در تمامی کشورهای پیشرفته کاملا به صورت عکس دیده می شود ودر مابقی کشورهای هم تراز با کشورما نیز در حال حل شدن است اما در ایران این فاصله نه تنها از بین نمی رود بلکه روز به روز در حال افزایش است هرچند درسالهای پس از انقلاب رویکرد به روستاها بااختصاص امکانات بسیار مهم ،کمی تغییر یافت اما نکته ی بسیار مهمی که به هیچ وجه به آن توجه نشد تامین در آمد قابل توجه برای روستاییان بوده و است که به تدریج سبب بروز دوپیامد در روستاهای کشور شد وآن اینکه یا روستاها بدون داشتن پارامترهای لازم تنها به اسم به شهر تبدیل شدند ویا از سکنه خالی شده به روستای متروکه مبدل گشتند. نکته ی مهم دیگر که در ارتباط مستقیم با نقش تولیدکنندگی روستاها قرار دارد عدم وجود زمینهای یکپارچه است که اولا از قانون اصلاحاات ارضی در سالهای قبل از انقلاب ودوما از عدم توجه وبرنامه ریزی در سالهای بعد از انقلاب ناشی شد. در این مورد می توان گفت مادامی که زمینها به صورت قطعه قطعه در بیایند امکان اجرای کشاورزی مدرن وافزایش درآمد روستاییان ودر نتیجه کشاورزی پایدار محقق نخواهد شد. با این شرایط درصورتیکه مسایلی چون : عدم حمایت دائمی از کشاورزان /نبود برنامه ریزیهای مناسب از سوی برنامه ریزان ونهادهای اجرایی /عدم توجه به مقوله خانه های دوم در روستاهای نزدیک به شهرهای بزرگ / عدم استفاده از نیروهای جوان ومتخصص / نبود نظارت بر بازارهای واردکننده محصولات کشاورزی از کشورهایی مانند چین و.. . و در نهایت فراهم ننمودن زیرساختهای لازم برای استفاده از ابزار ،ماشین آلات ونهاده های پیشرفته را نیزبه دو مورد مهم ذکر شده اضافه کنیم ،خواهیم دید که حتی در میان بسیاری از کشورهایی که تاقبل از این وارد کننده مواد غذایی بوده اند به جایگاههی نازلتر سوق داده شده ایم واین خود مسئله بسیار نگران کننده ای است که در یک جمله می توان از آن باعنوان فقدان امنیت غذایی یاد کرد. در این صورت سوالی که مطرح میشود این است که حتی به فرض دستیابی به تکنولوِژی هایی که تا قبل از این نداشته ایم می توانیم بدون غذا یا به عبارت بهتر بدون تامین نیازهای اولیه جامعه کماکان به هسته ای شدن و یا فضایی شدنمان  افتخار کنیم ؟بی آب و بی نان؟



درخت
دوازدهم تیر 90 ساعت 16 و 20 دقیقه و 09 ثانیه
نکات قابل توجهی گفتی...
چیزی که من متوجه شدم اینه که مطالب عمده و نکات قابل توجی که در این چند خط از اونها نام بردی رو از رشته جغرافیای روستایی گرفته بودی... چه مطالب ریز و کار بردی بود...
مطلب پخته ای به نظر می رسید...
موفق باشی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.